Actueel
     
 


Intranet login

Dag 32, 18-10-’05 Een dag van uitersten.....

We gaan even terug naar dag 32... een dag van uitersten zoals zou blijken....

Vroeg in de ochtend, bevolken de-icers de binnenplaats van ons onderkomen in Tingri. In de vrieskou, de uitlaatgassen van warmdraaiende landcruisers en trucks op zoek naar de juiste auto. Per landcruiser vertrekken we via Nyalam richting Zang Mu al waar we de grens naar Nepal oversteken.

Rijdende door de donkere nacht is het stil in de landcruiser. Verzonken in gedachten zijn we. Terugdenkende aan wat we achter ons lieten, stiekem een beetje verlangende naar de warmte en luxe van het Summit Hotel en misschien wel alvast een beetje uitkijkende naar familie en vrienden die we ongeveer 5 weken daarvoor achterlieten in Nederland. De opkomende zon betovert het landschap! We stuiven over de onverharde wegen door het bruine landschap en komen weer de eerste kleine dorpjes tegen.  Langzaam, naarmate de tijd verstrijkt en de km’s aftellen zien we het landschap veranderen. Het dal waar we (nog steeds op ruim 4000 mtr) door heen stuiven wordt nauwer en nauwer en de afgrond langs de jeep wordt dieper en dieper. Met het wielincident van de dag ervoor nog vers in het geheugen gegrift zet je dat wel aan het denken... kom na alle ontberingen heelhuids terug van de berg.... en dan... ach nee daar moet je niet aan denken....

De bruine hellingen maken plaats voor oerwoud en de temperatuur begint op te lopen. Als we in de grensplaats Zang Mu arriveren leeft heel de-ice op. Niet door de temperatuur of door de minder ijle lucht. Nee, door dat bruine goedje in het zilverpapiertje ook wel genaamd chocola. Massaal storten we ons op de toblerone, mars of snickers. De Pringles deden het trouwens ook erg goed.

Dan te voet de grens over. We passeren Friendshipbridge en we zetten na ruim 4½ week weer voet op Nepalese bodem. Na de grensformaliteiten nemen we plaats in de bus die ons richting Kathmandu brengt. Ondanks de chocola en chips is menig de-icer toch aan lunch toe. Ik probeer te bedenken waar we zullen stoppen voor de lunch en wat het wordt, Noodle-soep of Fried Rice.

Plots draait de bus rechts af en rijden door een dicht begroeid bergweggetje naar beneden. Als de begroeiing zich terugtrekt valt ieders mond open van verbazing. We bevinden ons in een heus paradijselijk oord. Als de verbazing heeft plaats gemaakt voor nieuwsgierigheid gaat De-ice op verkenning in het resort en stort zich vol overgave in de luxe (lees: stromend water, een normaal toilet en echte broodjes) en uiteindelijk op het buffet.  Dit laatste krijgen we aangeboden om De-ice te feliciteren met het behaalde resultaat. Terwijl menig de-icer aan het nagenieten is worden we geïnterviewd door de Himalayan Times. Best bijzonder dat ze aandacht aan ons willen besteden en geïnteresseerd zijn als je bedenkt dat er jaarlijks misschien wel honderden expedities voorbij komen.

Niet kort daarna vervolgen we onze weg per bus richting Kathmandu. Of het nu komt door de reis, de grote variatie, de temperatuursverschillen en of de indrukken die gedurende de rit weer op je af komen weet ik niet, maar het was zeer stil in de bus. Aan het eind van de dag was het dan zover, de hectiek op de straat neemt toe, de lucht wordt dikker en het getoeter wordt weer luider. Kan niet missen, we bevinden ons weer in Kathmandu. Niet lang daarna arriveren we in het Summit hotel waar de douches die avond overuren draaiden.......

Martijn



<B>Klik op de plus (+) om je reactie toe te voegen!</B> Klik op de plus (+) om je reactie toe te voegen!
Hoofdsponsor


 
Topsponsors


 
>>  Ambassadeurs ...
 
>>  meer sponsoren ...
 
>>  Vrienden van ...
 
Samenwerking met


 
Uitgerust met


 



>> 
Home
 
>> 
Contact
 
>> 
Nieuwsbrief ontvangen
 
>> 
Gastenboek
 
 
Sponsored by 2HV Solutions