Actueel
     
 


Intranet login

Dag 15

Ons kamp staat op 4375 (volgens de hoogtemeter van Rik Jan 4420) meter in een soort kom, we staan op een grasveldje met om ons hoge bergen en niet te vergeten: de Everest. Om precies te zijn; we zien de Kanchung-wand van de Everest met heel duidelijk te zien de Zuid-col. Maar hoe het hier heet, geen idee.

Langzaam maar zeker verliest iedereen het gevoel van welke dag het is, van de datum hebben we al helemaal geen idee. We komen in het vaste trekking-ritme terecht. Hoe dat er uit ziet? 's Ochtends worden we om 6.30 gewekt door de sherpa's met een kopje thee op bed. Klinkt heel luxe, zo voelt het ook wel een beetje, maar in het trekking-ritme zitten een heleboel kopjes thee. Je wordt gedwongen veel te drinken om geen hoogteziekte te krijgen (vandaag moet ik dus 4,3 liter drinken, ik zal zo eens tellen...). 10 Minuten later krijg je een kommetje warm water voor de tent. Ik was me trouw elke dag, met een nieuw geel viscose keukendoekje. Werkt erg goed, droogt snel en weegt niets. Daarna pakken we de slaapzakken etc in, bepalen we wat we overdag nodig hebben in onze eigen rugzak die we dragen. De rest gaat in een plunjebaal en die gaat op een yak.

Dan slaat sherpa e-pasang op een gong en dat betekent ontbijt. Vanochtend hadden we pannenkoekjes. Voor mij een feest, ik hou erg van zoetigheid. Gisteren was er havermoutpap (voor 31 man, in zo'n grote trog). Daarna gaat we lopen.

De hoogte maakt je ontzettend traag, als je ook maar even te snel gaat verzuren je benen. Je kunt hier absoluut niet wat je op zeeniveau kunt, en je herstelt moeizaam van de vermoeidheid. Het is echt een kwestie van je eigen balans zoeken. Vandaag was het meteen steil omhoog. De meesten gaat het goed af. Voor degenen die moeite hebben, omdat ze last hebben van de hoogte, staat er steeds een sherpa klaar.

Ze dragen je rugzak en, zoals op de foto is te zien, nemen ze je aan de hand om je om hoog te praten. Onze sherpa's zijn geweldig. Aangekomen op de volgende kampplaats is het vaak wachten op de yaks. Tussen de eerste en de laatste yak zat vandaag zeker 1 uur, de laatste yak droeg onze tent. Tsja, dat zul je altijd zien.

Daarna zetten we onze tent op, en de sherpa's zetten de eettent op. Daar kunnen we met z'n 31-en in eten (aan lage houten tafels en op kleine klapstoeltjes). Een uurtje later slaat de gong voor thee of chocolademelk. Om 18.00 is het eten en natuurlijk de eeuwige saturatie-meting. De die-hards klaverjassen nog wat, maar bijna iedereen ligt om 21.00 in bed.

Onze expeditiearts lag lekker te rusten halverwege, tussen de yak-poep. Ernst en Rik Jan hebben zijn voet in de yak-poep gezet.

Aangezien de expeditie-leden (bijna) niets mankeren onderzoekt longarts Tineke een yakdrijver die ademhalingsmoeilijkheden heeft.

Masja


Mooooooiiii door Gertruud
op 1/10/2005 24:02u
Marleen door Erik-Thijs
op 1/10/2005 24:10u
Schrijverstalent door Martie van Essen
op 1/10/2005 8:30u
lekker gevoel door diny blaauw
op 1/10/2005 11:54u
Hup Lenna door Familie van Velzen
op 1/10/2005 12:20u
koekjesmonster door Mimi kruse
op 1/10/2005 13:02u
LvdB door Jack van Lint
op 1/10/2005 13:28u
Huta door Ellen Gommers
op 1/10/2005 13:36u
Voor Huta door Jop
op 1/10/2005 13:51u
voor Tineke & Enno door Gert
op 1/10/2005 21:50u

<B>Klik op de plus (+) om je reactie toe te voegen!</B> Klik op de plus (+) om je reactie toe te voegen!
Hoofdsponsor


 
Topsponsors


 
>>  Ambassadeurs ...
 
>>  meer sponsoren ...
 
>>  Vrienden van ...
 
Samenwerking met


 
Uitgerust met


 



>> 
Home
 
>> 
Contact
 
>> 
Nieuwsbrief ontvangen
 
>> 
Gastenboek
 
 
Sponsored by 2HV Solutions