Actueel
     
 


Intranet login

Ik ben Coen van Ouwerkerk, 28 jaar en geboren in een dorp...ergens in Nederland...en woon tegenwoordig met mijn vriendin Ellen in Arnhem.

Toen in februari dit jaar, aan mij gevraagd werd, om mee te gaan naar de Mount Everest, om daar een documentaire te draaien, heb ik geen moment getwijfeld over het antwoord. Dat werd dus een vette JA, IK WIL!

Vervolgens was mijn kennismaking met de hele groep, tijdens het trainingsweekend op Walcheren. Rondlopen met een rugzakje op een eiland. Naast het kennismaken met iedereen, heb ik dus geleerd, dat als er gezegd wordt dat je je rugzak rond de 10 kg moet vullen, je dat dus ook moet doen. Zeulen met een driedubbelhoge tweepersoons opblaasbare matras en nog meer van dat soort onzinnige dingen, was dus iets overdreven, mijn rugzak was minstens 2 x zo zwaar. De ultieme test was het dus wel. Ik mocht blijven!

Mijn hele leven al ben ik gefascineerd van het leven in de pure buitenlucht, van lopen in ruige, onherbergzame gebieden EN met mijn vriendin in de middle of nowhere van Schotland, bij (in Schotland meestal: in) de tent, genieten van een schotse whisky.

Vroeger met m'n ouders gingen we naar landen als Ierland en Zweden, maar ook de Zwitserse en Oostenrijkse Alpen bleven niet onbezocht. Lopen door de natuur en de bergen was altijd het uitgangspunt van de reis. Reizen is nog steeds mijn grootste hobby, dus samen met mijn vriendin zoeken we elk jaar weer naar een nieuw onderkomen voor een paar weken.

Met trots kan ik later ook vertellen, dat ik met de eerste grote Nederlandse expeditie op pad ben geweest. Aangezien ik vroeger astma heb gehad, hoop ik precies vast te kunnen leggen, wat het met je doet om op grote hoogte dit te kunnen bereiken.

Ik zie er erg naar uit!

Artikel Nieuwsbrief December 2005

De ervaring

Al weer even terug en hoe ik het beleefd heb? Fantastisch! Bij elk verhaal dat ik nu, als camaraman, in Nederland draai, bijv. over een vermiste kat of een doorgedraaide goudvis, verlang ik weer ontzettend naar de vrijheid en de wijdsheid van 't geweldige Tibet!
Soms waren er moeilijke momenten. Bijvoorbeeld bij het filmen van emotionele momenten. Want steun je dan de groep of pak je de camera en doe je waar je in eerste instantie voor gekomen bent, het filmen voor de documentaire. Want daar horen ook zeker dit soort momenten bij. Een andere moeilijkheid was om te accepteren dat je niet overal bij kan zijn. Het verschil in afstand tussen de voorste en de achterste loper kon gerust oplopen tot een kilometer. Soms nog wel meer. Op die hoogte is het namelijk lastig om in te halen, dus kun je niet overal tegelijk zijn. Hoewel sommige expeditieleden toch beweren dat ik de tocht 2x gelopen heb...
Een teleurstelling was toch ook wel het moment dat ik op ABC wat last kreeg van hoogteziekte. Ik wilde dolgraag verder, maar m'n koppie liet m'n benen denken dat ik flink gezopen had. Voor m'n gevoel kon ik daardoor niet afmaken waar ik voor gekomen was, namelijk even hoog komen als de hoogste klimmer en deze topprestatie registreren...Gelukkig kon cameravrouw Sabine nog wel een stuk mee de Noordcol op!

Nu lijkt het of ik het alleen maar moeilijk, zwaar en ellendig heb gehad, maar niets is minder waar. Ik heb het echt te gek gehad!! Een super ervaring! Een te gek leuke, lieve groep, die me ook allemaal het gevoel hebben gegeven dat ik er net zo bij hoorde als iedereen. Sterker nog, bij terugkomst in Nederland heb ik weer last gekregen van m'n astma...bedankt jongens!
Extra dank ook aan de leiding: dank Rene, Frank, Ronald en Tineke! Sabine natuurlijk bedankt voor de fijne samenwerking! En last maar zeker niet least, Yolande!! voor dír vertrouwen, enthousiasme en zorgzaamheid!

 

Hoofdsponsor


 
Topsponsors


 
>>  Ambassadeurs ...
 
>>  meer sponsoren ...
 
>>  Vrienden van ...
 
Samenwerking met


 
Uitgerust met


 



>> 
Home
 
>> 
Contact
 
>> 
Nieuwsbrief ontvangen
 
>> 
Gastenboek
 
 
Sponsored by 2HV Solutions