Actueel
     
 


Intranet login

“THE SEVEN SUMMITS*” rondom Nijmegen
Zevenheuvelenomloop

In alle vroegte reisden de De-icers vanuit alle windstreken van Nederland af naar Nijmegen, velen per trein en sommigen per auto (de gemoderniseerde yaks** waren beladen met DE-ICE artikelen). De automobilisten hadden voordat ze van huis gingen eerst nog een klusje te klaren met een ruitenkrabber. Helaas hadden de treinreizigers enige vertraging omtrent een ijzig en glad spoor. Kortom het kwik was in de ochtend op die bewuste 21 november jl. flink beneden het vriespunt. Het weerstype waarin de DE-ICER het bloed goed laat doorstromen en staat te popelen voor enige actie.

Maarten Sprengers

Onder de noemer ‘het De-ice promotieteam komt naar je toe deze herfst’, hadden we ons verzameld op het centraal station van Nijmegen. We waren uitgedost met goede wandelschoenen, rugzakken, klimtouwen, klimgordels, pickels, karrebiners, De-ice T-shirts over onze truien heen, handschoenen, warme hoofddeksels, voldoende proviand voor de hele dag en uiteraard het paarsroze startbewijs rondom de pols geplakt. Klaar voor de 25 kilometer lange wandeltocht over “THE SEVEN SUMMITS” in het Nijmeegse landschap (gevormd in de ice-tijd). Die Dutch mountains (tevens een titelsong van de Nederpopband “the Nits”) zouden ons NIET mogen verrassen!!

Vanaf het startpunt Wedren/Julianapark hadden we ons geformeerd in een aantal touwgroepen***. Diegene die zich als laatste in de touwgroep bevond (de navigator) wees de richting aan, aan de hand van de SNP-routekaart. De eerste persoon keek goed uit voor eventuele landschappelijke en verkeerskundige gevaren die op de loer lagen: flinke hobbels, gaten, glibberige en stijgende lösshoudende paden, verkeersborden en paaltjes. De taken in de touwgroep waren goed doorsproken; ieder had z’n deel in het promoten van onze De-ice expeditie 2005. Een paar De-icers die los waren geslagen van de touwgroepen hadden tot taak, geheel op eigen risico, om de touwgroepen te bevoorraden met De-ice artikelen. De fameuze en tot collectors-items uitgeroepen blauwe en witte De-ice T-shirts met logo (een stel longen met een ijskristal erin). De-ice pennen met logo, waarmee met alle kleuren van de regenboog geschreven kan worden. De De-ice ansichtkaart met foto^^ en de website www.de-ice.nl erop. Vanzelfsprekend zijn we niet van huis gegaan zonder de gestileerde De-ice ijskrabbers. Maar het belangrijkste, naast het veilig volbrengen van de omloop, was toch om zoveel mede wandelaars te enthousiastmeren van onze plannen met de expeditie De-ice 2005.

Bij de eerste rustpost, op ongeveer 6 km na het startpunt, konden we ongegeneerd wildplassen in de daartoe geplaatste noodtoiletten. De erwtensoep, maar ook onze De-ice ijskrabbers, vond gretig aftrek bij de wandelaars. Tijdens het wandelen kregen we herhaaldelijk de opmerking ‘zijn jullie bang om elkaar kwijt te geraken ofzo’ om onze oren! Steeds hebben we, al wandelend, uitgelegd wat ons doel is. Al pratende met een wandelaar uit Limburg over onze grote plannen in het komende jaar, daalden we af in een holle weg. Deze bleek door de Romeinen extra diep te zijn gemaakt, zodat het hellingspercentage minder werd en zwaar beladen karren omhoog konden (bron: de routebeschrijving van de omloop). In mijn beweging om de beste man een De-ice ijskrabber en de ansichtkaart te overhandigen ga ik onderuit en lig op mijn rug. Stomverbaasd lig ik daar en denk aan mijn stijgijzers^^^ die ik om had moeten binden onder mijn wandelschoenen. De man reikt me zijn arm en ik trek me omhoog uit de prut. Mijn touwgenoten waren ver te zoeken, dus enige teambuilding is nog op z’n plaats dames!!

Mijn glijer bleek geen incident. Even later geeft de navigator aan dat we een shortcut gaan nemen door een stijl talud omhoog, om zo een nieuwe groep wandelaars te kunnen aanspreken. De tweede persoon aan het touw glijdt uit en de gehele touwgroep dreigt naar beneden te schuiven. De eerste persoon jast zijn pickel de grond in en weerhoudt het afglijden. De groep herstelt zich formidabel en klimt gestaag verder. Bovenaan gekomen worden we gade geslagen door wandelaars die verbluft staan te kijken. Een zeer sportief geklede dame met hoofdband vraagt wat dit allemaal te betekenen heeft. Na het voor ons bekende verhaal te hebben verteld over De-ice vraagt ze spontaan een tiental ansichtkaarten om uit te delen aan wandelaars. Het tempo van haar lag beduidend hoger dan dat van ons, dus ze kon wandelaars voor ons verwittigen van onze komst. Sommigen geïnteresseerden wachtten tot we eraan kwamen en vroegen naar De-ice pennen en ijskrabbers; het was geweldig om dat mee te maken.

Door het dal klinkt het van achteren: wie heeft er nog ijskrabbers?. Een De-icer staat bij een groep vrouwelijke wandelaars en wordt voorzien van de laatste driehoekige exemplaren. De vriendinnen, werkzaam op een school, bleken in Nepal te zijn geweest. Een van de dames had daar ontwikkelingswerkzaamheden gedaan. De overige dames waren haar gaan bezoeken en hadden samen trektochten gemaakt in de Nepalese Himalaya. De emailadressen van de dames werden genoteerd voor het verzenden van deze tweede nieuwsbrief. Welkom dames bij de vrienden van De-ice!

Inmiddels begaven we ons in de bebouwde kom van Nijmegen, in de nabijheid van de rivier de Waal. Het eindpunt kon niet meer ver zijn. Na de laatste kilometers werden de medailles in ontvangst genomen, de touwen opgerold en klimgordels werden weggestopt in de rugzak. Vervolgens vervoegde we ons naar de dichtstbijzijnde Ierse pub, waar we met een te vreden en voldaan gevoel terugkeken op onze “SEVEN SUMMITS” te Nijmegen in ons eigen koude kikkerlandje.

Cheers lads!!

*              The seven summits: de zeven hoogste bergen op onze zeven tellende continenten op de aardbol te weten: Kilimanjaro (Afrika, 5.895 meters hoog), Denali (Noord-Amerika, 6.194 meters hoog), Elbrus (Europa, 5.642 meters hoog), Aconcagua (Zuid-Amerika, 6.962 meters hoog), Cartensz Pyramid(Oceanie, 4.884 meters hoog), Vinson (Antartica, 4.897 meters hoog) en de Everst (Azie, 8.850 meters hoog).
**            yak: langharig rund. Wordt gebruikt als vervoersmiddel van spullen in de Himalaya.
** *         touwgroep: bestaat uit een aantal klimmers verbonden met een klimtouw, gesitueerd op een gletsjer. Zodat indien iemand van de groep in een ijsspleet valt deze niet te pletter valt.
^              de foto is gemaakt op de bergtop van de “Cronsol” (2.659 meters hoog) in Davos (zie eerste Nieuwsbrief) juni 2004 in de Zwitserse-alpen. Met op de achtergrond de legendarische top van de “Dreiländerspitz” (3.197 meters hoog). Deze punt hebben we eveneens “gedrukt”^^!
^^            drukken: om in klimtermen te spreken, bergen beneden de 4.000 meters hoog “druk” je. Daarentegen de bergen hoger dan 4.000 meter beklim je Je.
^^^           stijgijzers: metalen frame met scherpen punten aan de onderkant. Deze bindt men onder de bergschoen om ijzige hellingen te beklimmen.

 

Hoofdsponsor


 
Topsponsors


 
>>  Ambassadeurs ...
 
>>  meer sponsoren ...
 
>>  Vrienden van ...
 
Samenwerking met


 
Uitgerust met


 



>> 
Home
 
>> 
Contact
 
>> 
Nieuwsbrief ontvangen
 
>> 
Gastenboek
 
 
Sponsored by 2HV Solutions