Actueel
     
 


Intranet login

Het kan u haast niet zijn ontgaan en zonder twijfel hebt u van de door ITHO gesponsorde succesvolle expeditie naar de Mount Everest gehoord. Vijfentwintig mensen met astma, de grootste expeditie met mensen met astma naar de Mount Everest en met z’n allen op 6450 meter hoogte! En enkelen, waaronder drie mensen met astma op de Noord Col.  Een beter resultaat kan niet. Zeker niet als je bedenkt dat een aantal onder hen dankzij de schone lucht (en de enorme trainingsinzet daarvoor) zelfs zonder medicijnen omhoog zijn gegaan. Maar er is ook een andere kant. En daar gaat dit bericht over.

Direkt toen we op Schiphol aankwamen sprak Jan Rijnbeek van ITHO mij aan. Of ik ook een stukje wilde schrijven over een zorg die ik via de website (www.de-ice.nl) naar buiten heb gebracht. Namelijk dat ik me onder meer zorgen maakte over de snelle teruggang van de gletsjers. Maar laat ik me eerst aan u voorstellen. Als een van de begeleiders van de expeditie en betrokken bij de organisatie heb ik me onder meer bezig gehouden met het doen van meteorologische waarnemingen t.b.v. de ondersteuning van het medisch onderzoek. Ik heb dat gedaan vanuit mijn achtergrond als fysisch geograaf. En tegen die achtergrond is het ook niet zo verwonderlijk dat ik - waarschijnlijk met andere ogen dan de andere deelnemers - ook gelet heb op het zeer indrukwekkende landschap. De grootte, de hoogte, maar ook de enorme ijsmassa’s. Die van de Himalaya zijn op de ijsmassa’s van de noord en zuidpool na de grootste van de wereld.

Ik ben enorm geschrokken van de toestand van die ijsmassa’s. Uit de literatuur wist ik dat Mallory en Irvine, beroemde Engelse bergbeklimmers in 1922 ongeveer ter hoogte van het Basiskamp op 5300 meter hoogte terug gegaan zijn om dat naar hun Europese ervaringen, de zich toen daar bevindende Rongbukgletsjer onbegaanbaar was. Nu ligt die gletsjer enkele kilometers verder en weten we - ook uit de literatuur - dat de gletsjers van de Himalaya zich met toenemende snelheid van 10-15 meter per jaar terugtrekken. En met eigen ogen heb ik een vergelijking gemaakt tussen de omvang van de gletsjers zoals ze op de laatst verschenen topografische kaart uit 1988 staan en zoals ze nu zijn. Veel gletsjers in het gebied van de Noord Col zijn nu losgekomen van de hoofdgletsjer en vallen zelfs op grote hoogte uit elkaar.

Een ander opmerkelijk feit is dat de klimseizoenen verschuiven. Wij hoorden in Tibet dat er de laatste jaren in tegenstelling tot vroeger in juni meer beklimmingen van de Everest zijn dan vroeger, terwijl toen ook in oktober meer toppogingen plaatsvonden. Nu waren wij als enige bezig om de Noord Col te beklimmen.

Bovenstaande maakt duidelijk, dat we ons voor het voortbestaan van de gletsjers zorgen kunnen maken. En het zal niemand verbazen dat er door wetenschappers een verband wordt gelegd met verandering van het klimaat, met opwarming van de aarde en de grote uitstoot van onder meer CO2. De zorg voor het voortbestaan van de gletsjers van de Mount Everest, de gletsjers in Europa en van poolkappen klinkt in alles door. En in een adem wordt dan ook het belang genoemd om aan energiebesparing te doen en de uitstoot van broeikasgassen te verminderen en daarmee verdere ontwrichting van het mondiale klimaat te voorkomen. En zo komen we denk ik heel dicht bij huis en in mijn geval dicht bij mijn werk. In de provincie Drenthe houd ik me op dit moment bezig met energiebeleid en zijn we met mensen in en buiten het Provinciehuis bezig om te zorgen dat we door energiebesparende maatregelen de lucht schoon te houden en onze bijdrage te leveren voor het behoud van unieke landschappen zoals die van de Mount Everest.  Wij doen dat samen met het bedrijfsleven en bedrijven zoals ITHO, want er is meer dan astma......!

Enno

Hoofdsponsor


 
Topsponsors


 
>>  Ambassadeurs ...
 
>>  meer sponsoren ...
 
>>  Vrienden van ...
 
Samenwerking met


 
Uitgerust met


 



>> 
Home
 
>> 
Contact
 
>> 
Nieuwsbrief ontvangen
 
>> 
Gastenboek
 
 
Sponsored by 2HV Solutions